คำที่ได้ยินหน้าร้านบ่อย ๆ และความหมายของมัน
ถ้ายืนอยู่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวในเชียงใหม่สักพัก จะได้ยินคำสั่งสั้น ๆ ที่คนท้องถิ่นใช้กันจนติดปาก รวบรวมมาให้เผื่อใครอยากสั่งแบบไม่ต้องอธิบายยาว
“แห้ง” กับ “น้ำ”
สองคำนี้มาก่อนเสมอ “แห้ง” คือไม่ใส่น้ำซุปในชาม “น้ำ” คือใส่น้ำซุปเต็มชาม ที่บัวไหลถ้าสั่งแห้ง จะได้น้ำซุปแยกถ้วยมาด้วย
“ยำ” กับ “ไม่ยำ”
“ยำ” คือปรุงเป็นต้มยำ ได้รสเผ็ดเปรี้ยวหวาน ส่วน “ไม่ยำ” คือน้ำใส ไม่ปรุงต้มยำ ดังนั้น “เส้นเล็กแห้งยำ” คือเส้นเล็กไม่ใส่น้ำซุปแต่ปรุงต้มยำ ส่วน “เส้นเล็กแห้ง ไม่ยำ” คือเส้นเล็กคลุกน้ำมันกากหมูเฉย ๆ
“เกาเหลา”
คือไม่เอาเส้น เอาแต่เครื่อง สั่งได้ทั้งยำและไม่ยำ ทั้งน้ำและแห้ง คนที่เลี่ยงแป้งมักสั่งคำนี้
“ลวกรวม”
คือเอาเครื่องทุกอย่างรวมกันในชามเดียว ทั้งหมูชิ้น หมูสับ ลูกชิ้น ตับ และไส้อ่อน แทนที่จะเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เหมาะกับคนมาครั้งแรกที่ยังไม่รู้ว่าชอบอันไหน
“เผ็ดน้อย” และ “ไม่ใส่ถั่ว”
สองคำนี้พูดได้เลยตอนสั่ง เพราะร้านปรุงทีละชาม “เผ็ดน้อย” จะลดพริกคั่วแต่คงความเปรี้ยวหวานไว้ ส่วน “ไม่ใส่ถั่ว” สำหรับคนแพ้ถั่วลิสงหรือไม่ชอบ
ประโยคเดียวจบ
เรียงตามลำดับ เส้น + แบบ + ยำ/ไม่ยำ + เครื่อง + คำขอพิเศษ เช่น “บะหมี่แห้งยำ ลวกรวม เผ็ดน้อย” เท่านี้ก็ครบแล้ว
